Ga terug
Wat een euforie in het weekend van de play offs vorig weekend. 6 april was gedurende het gehele seizoen DE datum! Alle trainingen, wedstrijdbesprekingen en competitiewedstrijden stonden in het teken van de finale in Eindhoven. Elke speelster die dit heeft meegemaakt, werkt zich het hele seizoen in het zweet om hier te mogen shinen. Junioren A1 zijn gedurende het zaalseizoen besmet door hun trainsters/coaches Anke en Monique. Teammanager Carlo had een droom; plaatsnemen op de bank in plaats van op de tribune. De laatste weken kwamen de junioren in een ongekende flow en ze bonden elke tegenstander overtuigend aan hun zegekar.

Voor senioren 1 was er geen andere optie dan winnen in Eindhoven. De laatste jaren heer en meester, een grootmacht in het dameskorfbal. De overwinningen tegen Swift in de play offs waren de allerbelangrijkste wedstrijden om in Eindhoven te spelen. Als team werd gevochten naar de overwinning en de afgelopen week in aanloop naar de finalewedstrijd werd niks aan het toeval overgelaten. De zware blessure die Manon opliep in de laatste play off was een zwarte bladzijde, maar de veerkracht van Manon, maakte dat de groep deze finale extra graag wilde winnen. Het debuut in Eindhoven voor de coach, Davy Wind en speelsters Janine van Wanrooy en Ilse Hendriks.


De Korfrakkers A1 – De Peelkorf A1


Om 17.15 uur begon de wedstrijd van de Junioren tegen De Peelkorf, de gedoodverfde winnaar. Immers, in de competitie had De Korfrakkers twee keer verloren van De Peelkorf. Maar een finale is een wedstrijd op zich, dus alles was mogelijk. En dat alles mogelijk was, werd in de wedstrijd duidelijk. De Peelkorf scoorde meteen in hun eerste aanval en gaven hun visitekaartje af. Het spel van De Korfrakkers begon geforceerd; de spanning van de speelsters was voelbaar. En zoals de kruisfinale een echte finale was, waar alles in zat, zo was deze echte finale ook smullen voor iedere toeschouwer. Nagelbijtend voor de supporters en genieten voor de neutrale kijker. Alles zat in de wedstrijd. De Korfrakkers heeft heel de wedstrijd op achterstand gestaan, gelijk gemaakt en toch weer achter gestaan. Maar de bevrijdende gelijkmaker 14-14 net voor tijd, maakte dat verlenging nodig was. En in de verlenging, tot 30 seconden voor tijd, was er de eerste en vooral allerbelangrijkste voorsprong. Door een strafworp kon nu De Peelkorf net voor tijd gelijkmaken. Iedereen ging rechtop zitten, want de laatste 5 minuten braken aan waarin de golden goal bepaalde wie er winnaar werd. Alle speelsters en begeleiding vol adrenaline en er werd gevochten als echte oranje leeuwinnen. De wedstrijd en een finale onwaardig, was het de scheidsrechter die De Peelkorf in de laatste minuten een onterechte strafworp toekende. Een speelster van De Peelkorf maakte die koelbloedig af en de winnaar was bekend. Wat een kater na een fantastische wedstrijd. Al snel maakten de tranen plaats voor een gevoel van trots.


De Korfrakkers 1 – Rosolo 1


De wedstrijd van senioren 1 werd verplaatst naar 19.30 uur. Anke moest van de rol als coach meteen omzetten in de rol als speelster. De verwachtingen waren hooggespannen en in de eerste minuten van de wedstrijd werden die ook meteen waargemaakt. Binnen no time kwam DeKorfrakkers op een 3-1 voorsprong. Dat Rosolo zich in de wedstrijd terug zou vechten, wist iedereen op voorhand. Een jong, fanatiek en gretig team. In de competitiewedstrijden was De Korfrakkers – Rosolo altijd een mooie wedstrijd om naar te kijken, waar op voorhand de winnaar niet bekend was. Deze competitie won De Korfrakkers twee keer, maar een finale is een wedstrijd op zich.

Waarin de passie en de spanning voelbaar waren tijdens de juniorenfinale, daar bloedde de seniorenwedstrijd gedurende de eerste helft een beetje dood. Beide teams werkten heel hard, maar ze kregen het niet voor elkaar om een goede wedstrijd op de mat te leggen. Omdat er weinig werd gescoord, bleef de wedstrijd wel spannend. Verdedigend was er helemaal niks op aan te merken. Het huiswerk was goed gedaan. Aanvallend kwam de schwung er niet in. Aan het einde van de reguliere speeltijd stond een eindstand van 11-11 op het scorebord. Maar als de verlenging begint, komen de klamme handjes, de adrenaline extra los. Het bleef zo verschrikkelijk spannend, omdat er gewoon niet werd gescoord. Ook hier moest de golden goal de beslissing brengen. In de 3e minuut scoorde Rosolo de winnende treffer.

De ontlading, die dan volgt, hebben we vaak zelf meegemaakt. Nu moesten we toekijken hoe de tegenstander de beker overhandigd kreeg. Verliezen was 1, maar dat we niet hebben kunnen laten zien, hoe goed we kunnen korfballen, was een extra domper deze avond. We waren er niet op het juiste moment. Vele mensen binnen de korfbalwereld zullen het goed vinden dat een andere vereniging met de hoogste eer gaat strijken; nog meer mensen buiten onze sport zullen denken dat het goed is dat er een ander team heeft gewonnen. Er viel niks af te dingen op de overwinning van Rosolo, maar het maakt de druiven wel extra zuur. Want er is maar één beloning voor een heel seizoen knoeperhard werken en dat is de beker in Eindhoven.